Kangal
De Kangal is een grote, krachtige en imposante hond die bekend staat…
De Tervuerense herder is de langharige, fauve variant van de Belgische herder. Je herkent hem aan zijn warme roodbruine vacht met zwarte haarpunten, zijn zwarte masker en zijn rechtopstaande oren. Hij wordt ook wel Tervueren of kortweg Terv genoemd.
Volgens de FCI-rasstandaard is de Belgische herdershond een middelgrote hond die elegantie en kracht in zich verenigt. Hij is droog gespierd, harmonieus gebouwd en gemaakt voor een leven buiten, in weer en wind. Zijn hoog gedragen kop geeft hem een trotse, alerte uitstraling.
Ook het karakter van de Tervuerense herder staat beschreven in de standaard. Hij is waakzaam, actief en zit vol energie. Tegelijk hoort hij kalm en onverschrokken te zijn, zonder angst of agressie.
Die mix van intelligentie, werklust en evenwicht maakt hem tot een veelzijdige werkhond. Voor een actief baasje dat graag traint, is hij een trouwe en toegewijde metgezel.
De Tervuerense herder deelt zijn geschiedenis met de andere variëteiten van de Belgische herder. Eind 19de eeuw zagen de Belgische herdershonden er erg verschillend uit. Liefhebbers zochten daarom de hulp van professor Adolphe Reul van de veeartsenijschool in Kuregem, die geldt als de grondlegger van het ras.
In 1891 werd in Brussel de Club du Chien de Berger Belge opgericht. Datzelfde jaar keurde professor Reul in Kuregem 117 herdershonden om de beste te selecteren. In 1892 volgde al een eerste rasstandaard, en vanaf 1901 werden Belgische herders opgenomen in het stamboek van de Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus.
De naam Tervueren verwijst naar de gemeente Tervuren, ten oosten van Brussel. Daar woonde de brouwer M.F. Corbeel, die het paar langharige, fauve honden Tom en Poes bezat. Tom trok overdag de bierkar en bewaakte ’s nachts de brouwerij. Hun nakomelingen vormden de basis van deze variëteit.
Een bekende fauve Tervueren, Milsart, werd in 1907 de eerste Belgische showkampioen van het type. In de jaren 1940 verdween de variëteit bijna helemaal, maar vanaf de jaren 1950 groeide de interesse opnieuw.
De FCI erkende de Belgische herdershond in 1956 definitief, met de Tervuerense herder als een van de vier variëteiten. Het ras zit in groep 1, de herders- en veedrijvershonden, en is onderworpen aan een werkproef. Oorspronkelijk een schapenhond, is hij vandaag ook waakhond, speurhond, dienst- en sporthond en gezinshond.
De Belgische herder bestaat uit vier variëteiten die met één en dezelfde FCI-standaard beoordeeld worden. Lichaamsbouw, karakter en werkvermogen zijn gelijk. Het verschil zit enkel in de vacht: de lengte, de structuur en de kleur.
De Tervueren lijkt het meest op de Groenendaeler, want beide hebben een lange vacht. Het grote verschil is de kleur: de Groenendaeler is volledig zwart, de Tervuerense herder heeft een warme fauve vacht met een zwart masker.
De Tervuerense herder is een middelgrote, krachtige hond die in een vierkant past. Hij is stevig zonder zwaar te zijn. Dit zijn de belangrijkste kenmerken volgens de FCI-standaard van de Belgische herder:
De fauve moet volgens de standaard rijk en warm zijn, niet licht of verwaterd. Een diepe kleur in combinatie met het zwarte masker geeft de Tervuerense herder zijn typische, edele uitstraling.
Het karakter van de Tervuerense herder is dat van een echte werkhond. Hij is alert, intelligent en altijd klaar voor actie. De FCI omschrijft de Belgische herder als een hond met alle kwaliteiten van een herders-, waak-, verdedigings- en diensthond.
Hij leert razendsnel en houdt van samenwerken. Tegelijk is hij gevoelig: hij voelt de stemming van zijn baasje goed aan en reageert slecht op een harde aanpak. Rust, duidelijkheid en beloning halen het beste in hem naar boven.
Zijn slimheid heeft ook een keerzijde. Een Tervueren die zich verveelt, bedenkt zelf wel iets om te doen, en dat is niet altijd wat je wilt. Daarom heeft hij een baasje nodig dat hem dagelijks uitdaagt, zowel lichamelijk als mentaal.
Als waakhond is hij betrouwbaar. Hij houdt zijn omgeving in de gaten en laat weten wanneer er iets ongewoons gebeurt. Een goed gesocialiseerde Tervuerense herder blijft daarbij zelfzeker en evenwichtig.
De Tervuerense herder is diep verbonden met zijn gezin. Hij is aanhankelijk en speels met de mensen die hij kent, en wil graag overal bij zijn. Lang alleen thuis blijven past niet bij deze Belgische herdershond.
Met kinderen uit zijn eigen gezin is hij doorgaans trouw en beschermend. Toch richt hij zich vaak meer op de volwassenen in huis, en zijn hoedersinstinct kan ervoor zorgen dat hij rondrennende kinderen wil bijeendrijven. Toezicht en duidelijke afspraken blijven daarom belangrijk.
Met andere honden en huisdieren gaat het meestal goed als hij met hen opgroeit en goed gesocialiseerd is. Wel heeft hij een sterke neiging om bewegende dieren achterna te gaan, dus bij katten en kleine huisdieren is voorzichtigheid nodig.
Tegenover vreemden is de Tervueren vaak gereserveerd. Hij observeert nieuwe mensen eerst rustig voor hij toenadering zoekt. Met een goede socialisatie wordt die waakzaamheid nooit wantrouwen of agressie.
De Tervuerense herder past bij jou als je actief bent en graag samen met je hond traint, sport en op stap gaat. Je zoekt een slimme, gevoelige en loyale Belgische herder die echt deel uitmaakt van je leven. Wie hem tijd en aandacht geeft, krijgt er een toegewijde partner voor terug.
Ben je vaak lang van huis, of wil je een hond die genoeg heeft aan een korte wandeling? Dan is een ander ras waarschijnlijk een betere keuze. Krijgt deze fauve Belgische herdershond wel wat hij nodig heeft, dan heb je er een prachtige en trouwe vriend aan voor vele jaren.
De Tervuerense herder is een sportieve Belgische herder die bijna altijd in beweging wil zijn. Reken op minstens anderhalf tot twee uur activiteit per dag, met wandelingen, rennen, spel en training. Hij heeft niet alleen lichamelijke inspanning nodig, maar ook werk voor zijn hoofd. Agility, obedience, speurwerk, herding of canicross zijn ideaal om zijn energie kwijt te raken. Zonder genoeg uitdaging verveelt hij zich snel en zoekt hij zelf een bezigheid. Krijgt hij wel wat hij nodig heeft, dan is hij binnenshuis een kalme en aanhankelijke hond.
De Tervuerense herder heeft een lange, dichte vacht met een wollige ondervacht die hem beschermt tegen regen, wind en kou. Borstel hem ongeveer twee keer per week grondig, met extra aandacht voor de kraag rond de hals, de broek achter op de dijen en de pluim van de staart. Tijdens de rui verliest hij veel ondervacht en borstel je hem best dagelijks, zodat er geen klitten ontstaan. Was hem alleen wanneer het echt nodig is. Controleer daarnaast regelmatig zijn oren, poets zijn tanden en knip zijn nagels wanneer ze te lang worden.
De Tervuerense herder is zeer intelligent en leert snel, maar hij is ook gevoelig. Hij reageert het best op een rustige, consequente en positieve aanpak met beloning en duidelijke regels. Harde correcties doen meer kwaad dan goed bij deze Belgische herder. Omdat hij slim is, probeert hij soms ook zijn baasje te slim af te zijn, dus afwisseling en duidelijkheid in de training zijn belangrijk. Begin vroeg met socialisatie, zodat hij leert omgaan met verschillende mensen, dieren en situaties. Een puppycursus, gevolgd door een hondensport of vervolgtraining, past perfect bij zijn werklust. Door zijn energie en gevoeligheid past hij het best bij een eigenaar met ervaring, of met veel tijd en zin om samen te trainen.
Nog geen foto's beschikbaar.
Aanbevolen voor jouw puppy
Geef jouw puppy de beste start met ons zorgvuldig samengestelde snackpakket vol gezonde lekkernijen.
Bekijk het pakketWeet je nog niet welk ras bij jou past? Doe onze gratis rastest en ontdek jouw perfecte match in enkele minuten.
Doe de rastestGratis voor jou
Alles wat je moet weten als nieuwe puppybaas, overzichtelijk samengebracht in één handig ebook. Van voeding tot opvoeding — gratis te downloaden.
Download hier